Zaterdag 07/09
Weekend of niet, we doen wat schoolwerk. Het wordt erg warm vandaag, tot 35 graden. We werken daarom in de ochtend zodat we in de namiddag kunnen ontspannen.
Kort voor de middag gaan we opnieuw aardbeien plukken. We zijn haast alleen, ik vermoed dat het te warm is. De aardbeien lachen naar ons, wat een rijkdom, zoveel! Het honing vrouwtje staat er niet. Jammer, we hadden zin in nog zo’n honingraat.
We rijden nog langs de winkel Super6, in Aregua. Ik ben er nog niet eerder geweest maar deze is gigantisch. Vooral de vleesafdeling 😱
In de namiddag hebben we afgesproken met een Nederlands-Paraguayaans koppel met twee kindjes. We ontdekken hun weekendhuis, verstopt langs een grote weg ligt een speelparadijs. Heel veel ruimte, verschillende speeltuigen, ander speelgoed dan wat ze thuis hebben. Ondanks de taalbarrière, amuseren de kindjes zich. Daardoor kunnen wij ook rustig praten met de ouders over leven in Paraguay. Het is een verrijkende babbel, met interessante inzichten en (reis)tips.
Op een bepaalde moment zie ik E. op de trampoline vallen en huilen. Niet haar normale gehuil maar erger. V. stopt met springen en komt aanrennen. Ik was ondertussen al onderweg. E. kan niet opstaan. Ik neem haar op en breng haar tot rust op mijn schoot. We koelen haar enkel met ijs. Ze valt huilend in slaap op mijn arm. Vermoeid of pijn?
We nemen afscheid. Mijn buikgevoel zegt me dat het pijntje van E. niet een gewone verstuiking of verzwikking is. Thuisgekomen app ik het koppel voor een goede arts of ziekenhuis voor kinderen. E. houdt zich kalm op de zetel, haar been stil.
In de nacht wordt ze enkele keren wakker en huilt. Ik koel haar been nog enkele keren.
Vervolg hier