Een samenvatting van woensdag 04/09 tem vrijdag 06/09

Woensdag 04/09 beginnen we de dag met schoolwerk voor V.. E. wil ook graag bezig zijn, dus we pakken wat papier om te tekenen en zetten haar ook aan het werk. Terwijl V. bezig is met rekenen en taal, werk ik aan onze onderneming. Als ondernemer stopt het werk nooit: facturen en e-mails blijven binnenkomen, de boekhouding moet op tijd klaar zijn voor de kwartaalafsluiting. Dat is een van de nadelen van zelfstandig zijn, maar daar staat tegenover dat we “vrijheid” hebben.

Het is vandaag koud, slechts 18 graden, maar de wind maakt het nog frisser. Na het schoolwerk gaat Pieter met de kindjes op pad. Ze verkennen steegjes en onverharde wegen waar je geen huizen zou verwachten, maar waar toch mensen wonen. Het is bijna niet te geloven. De staat van sommige huizen is schrijnend, soms zijn het nauwelijks meer dan barakken. Reality check met onze eigen levensstijl.

Woensdag is bij ons thuis traditioneel pannenkoekendag. Gezien de frisse dag besluiten we gezellig binnen te blijven en maken we heerlijke pannenkoeken. Met chocolade en Dulce de Leche, een lekkernij die wij kennen van gebak, maar die hier overal te koop is en als smeerpasta wordt gebruikt. Lekker.. durf ik luidop zeggen dat we al aan potje nummer 2 begonnen zijn 🤭

Op donderdag spreken we opnieuw af met Tania en Pascal, dit keer in Luque. Luque is de derde grootste stad van Paraguay en heeft de belangrijkste luchthaven, Silvio Pettirossi.

We lunchen samen in een klein, gezellig restaurant. De kok is Paraguayaan, maar heeft samengewerkt met een Argentijn in Parijs. Tania en Pascal komen hier vaker omdat de kwaliteit goed is, en dat blijkt nu weer. Vier keer ossobuco, twee porties vers gesneden frietjes voor de kinderen, drankjes en drie desserts kostten ons slechts 20 euro. Ongelooflijk!

Daarna gaan we kijken naar een nieuwbouwproject dat net van start is gegaan in Luque. Onze kinderen vermaken zich vooral met de zandbergen, baksteenstukjes en hout. De manier van bouwen hier is wel heel anders. Alles wordt met de hand gedaan: funderingen uitgraven, opvullen met rotsblokken en er een soort cement overheen gieten. Ik weet niet goed wat ik hiervan moet denken. Heel apart! 

 

     

Na het bezoek drinken we nog een koffie op een pleintje in Luque, waar een Vlaamse nomade ons hoort praten. Ze heeft al een tijdje geen Vlaams meer gehoord en spreekt ons aan. We hebben een fijn gesprek over haar emigratie, de obstakels die ze tegenkwam/komt en hoe het haar tot nu bevalt.

De kinderen spelen op het gezellige plein, waar ze met go-carts rijden, op een springkussen en in de speeltuin spelen. Terwijl de avond valt, komt het plein tot leven. De horecazaken richten hun terrassen in en volgens verschillende bronnen is Luque echt een hotspot die in de komende jaren nog populairder zal worden.

 

       

Wij rijden terug naar huis en de kinderen en wij ravotten nog even verder in bed.

E. wil, net als V. , elke dag schoolwerk doen. Daarom oefent ze ook op vrijdag weer met cijfers en letters, dit keer spelenderwijs op de iPad. Ze herkent er inmiddels al een paar; jonge kinderen leren echt snel, dat is duidelijk. Na het schoolwerk gaan we een rondje rijden en bekijken we een paar stukken grond die te koop staan. Vorige keer was ik er niet bij dus voor mij is het nieuw. De wegen erheen of beter gezegd de wegels of paden 😯 en dan moet je je voorstellen dat ze hier met brommertje over schuren. We zien eentje voor ons bijna wegslippen in het zand, niks aan de hand.

 

       

In de vroege avond hebben we afgesproken met Mike om de school van zijn dochter (13 jaar) te bekijken, in Itauguá-Patino: Colegio Johannes Gutenberg Estanzuela, vernoemd naar de uitvinder van de drukpers. De school biedt onderwijs van kleuter- tot en met middelbare school. Wat ons meteen opviel in het straatbeeld, is dat de kinderen hier op school allemaal uniformen dragen. De schoolkosten verschillen sterk per school. Publieke scholen zijn over het algemeen goedkoper, prijzen variërend van enkele euro’s tot soms wel 500 euro per maand. Deze school rekent ongeveer 40 euro per maand. Ook de schooluren zijn hier anders dan bij ons: op publieke scholen is een halve dag les heel normaal. De dochter van Mike gaat twee dagen per week van 7:00 tot 17:00 naar school, en drie halve dagen, afwisselend ’s ochtends of ’s middags. De zomervakantie loopt van december tot half februari. Het is, voor ons, erg interessant om dit allemaal te zien. We willen ook nog een kijkje nemen in een school in Asunción of wat meer zuidelijk.

Vandaag is het trouwens het begin van een warme periode, tot wel 34 graden werd het. Komende dagen blijft deze temperatuur en meer. Het einde van de winter is in zicht hier in Paraguay. Dit jaar duurde de invierno lang volgens lokale mensen.

We maken ondertussen ook plannen voor volgende week. Vanaf dinsdag trekken we naar Concepción, meer noordelijker. We boeken nog niks maar kijken wel naar de mogelijkheden die er zijn. We gaan dan ter plaatse kijken of het ons bevalt.

Tijdens onze reis hebben we al een diversiteit aan ervaringen opgedaan. Van het ontdekken van verlaten steegjes en eenvoudige huizen tot het proeven van lokale lekkernijen en het observeren van aparte bouwstijlen. We zien hier uitersten: luxe en eenvoud, tradities en moderniteit, en alles daartussenin. Mooi om te zien hoe al deze werelden hier samenkomen. Ook het vertragen in en met ons gezin vinden we heerlijk.

Vorig bericht

Lees onze laatste nieuwste blogs